Δηλώσεις κτηματολογίου και ΟΣΔΕ (οι δεύτερες για τον πατέρα μου που είναι επαγγελματίας αγρότης) με έφεραν στην Άρτα πριν λίγες ημέρες. Και οι δυο δηλώσεις, γίνονται με εντελώς όμοια διαδικασία, με την διαφορά ότι ο ΟΣΔΕ αφορά δηλώσεις ενίσχυσης (επιδότησης) από την Ευρωπαϊκή Ένωση στους επαγγελματίες αγρότες, την οποία δίνει το υπουργείο Γεωργίας/Αγροτικής Ανάπτυξης.
Κάθισα στο τραπέζι της υπαλλήλου του Συνεταιρισμού και έβλεπα τα αγροτεμάχια (βάσει Ε9) στην ορθοφωτογραφία/αεροφωτογραφία του υπουργείου Γεωργίας. Φτάνοντας σε ένα απομακρυσμένο χωράφι, κοντά στον Αμβρακικό κόλπο, το οποίο ήταν φυτεμένο με μανταρινιές, δηλώνω πάνω στον χάρτη την τοποθεσία του και η υπάλληλος μου λέει ότι αυτό είναι δηλωμένο, διότι έχει ήδη επάνω του άλλο κωδικό.
Κλικάρει για να δει τι γίνεται και μου λέει ότι το συγκεκριμένο χωράφι με τις 100 μανταρινιές, το έχει δηλωμένο κάποιος Αλή Χασάν, Μουχαμετό ή κάπως έτσι. Έμεινα έκπληκτος, μα απάντησα άμεσα κάνοντας χιούμορ. -Από πότε ξανάρθαν οι Τούρκοι στην Άρτα; -Δεν πρόκειται περί Τούρκων, μου λέει γελώντας η υπάλληλος. Αλβανός είναι αυτός που το έχει δηλωμένο και το έχει δηλωμένο εδώ και μερικά χρόνια. -Μα, μισό λεπτό, ερωτώ: Αν το έχει δηλωμένο αυτός, τότε εγώ τι έχω δηλωμένο; Διότι και εγώ παίρνω επιδότηση. Πως γίνεται να παίρνουμε για το ίδιο χωράφι και οι δυο μας επιδότηση; -Μα το δικό σας είναι το αποπάνω, μου λέει η υπάλληλος. -Μα το από πάνω, εκτός του ότι είναι ξένο, απ’ ότι βλέπετε, είναι χέρσο. Δεν έχει δένδρα, πολύ δε περισσότερο 100 μανταρινιές. Οι 100 μανταρινιές βρίσκονται εδώ και ανήκουν στον πατέρα μου πάνω από 50 χρόνια. Η υπάλληλος φώναξε την προϊσταμένη.
Με ξαναρώτησε αν είμαι σίγουρος για την τοποθεσία του χωραφιού, που φυσικά λιπαίνω, κλαδεύω, κόβω βάτα και μαζεύω μανταρίνια, πάνω από 30 χρόνια. Με ρώτησε αν ποτέ το είχα νοικιάσει σε κάποιον Αλβανό αν είχα υπογράψει τίποτε κ.λ.π. Όμως ποτέ δεν είχα πάρε δώσε με κάποιον Αλβανό. Ούτε καν ως εργάτη. Μόνος μου το δούλευα. Στο τέλος το χωράφι δηλώθηκε σωστά, στο όνομα του πατέρα μου και η υπάλληλος κράτησε τα στοιχεία του Αλβανού, τον οποίον θα περίμεναν να εμφανιστεί να κάνει και εφέτος «Δήλωση» καθότι δήλωνε αρκετά χωράφια στο χωριό.
Τα δήλωνε πιθανότατα με τον ίδιο τρόπο, για να εισπράττει επιδοτήσεις και στο τέλος να τα οικειοποιηθεί. Μου είπαν ακόμα ότι θα έψαχναν στους φακέλους να δούνε με τι χαρτιά τα δήλωσε για να τα στείλουν τον εισαγγελέα. Το θέμα είναι ποιος συνέταξε μισθωτήριο, ποιος υπέγραψε για το γνήσιο της υπογραφής και ποιος δικηγόρος ή εφοριακός έβαλε την υπογραφή και την σφραγίδα του; Ηλικιωμένοι… τα εύκολα θύματα
Ο πατέρας μου είναι γέροντας, περασμένα 83, έχει καιρό να επισκεφτεί τα χωράφια καθότι δεν οδηγεί πλέον. Αυτό πιθανότατα έδωσε την ευκαιρία σε αλλοδαπούς καιροσκόπους να βάλουν χέρι στην περιουσία και να κλέψουν και το Δημόσιο. Είναι σίγουρο ότι παρόμοια κατάσταση αντιμετωπίζουν πολλοί υπέργηροι αγρότες, ή άνθρωποι που μένουν στις πόλεις και επισκέπτονται τα χωράφια τους πολύ αραιά, ή δεν ξέρουν καν που βρίσκονται τα χωράφια που κληρονόμησαν από τους γονείς τους.
Το θέμα είναι σοβαρό, διότι περνάει η γη, όχι με πώληση, αλλά με απάτη σε κάθε Αλή και σε κάθε Χασάν. Κτηματολόγιο και κατοχύρωση Τώρα με το κτηματολόγιο είναι ευκαιρία να δηλώσουμε όλοι τα κτήματα. Είναι πολύ απλό, διότι όπου δεν υπάρχουν συμβόλαια, γίνεται ένορκη βεβαίωση χρησικτησίας στο Ειρηνοδικείο ή σε συμβολαιογράφο με δυο μάρτυρες.
Πρέπει όλοι να σπεύσουμε για το κτηματολόγιο. Διότι, ότι χωράφι ή ακίνητο μείνει αδήλωτο, στο τέλος θα κρατικοποιηθεί. Και το ανθελληνικό κράτος της Αθήνας, κάποια στιγμή, θα κάνει ένα νόμο διανομής αυτής της κενής αγροτικής γης και θα την δώσει όλη σε «μετανάστες» εποίκους. Η γη είναι συνώνυμο της πατρίδας. Και σύμβολο της εθνικής μας ύπαρξης. Ας μην την αφήσουμε στα χεριά του κάθε «μετανάστη» Χασάν!… elkosmos.gr
Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου με την κατάληψη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών από φοιτητές και σπουδαστές και κλιμακώθηκε σε αντιχουντική εξέγερση. Στις 17 Νοεμβρίου 1973 και ώρα 2:58 πμ, ένα άρμα μάχης AMX-30 γκρέμισε τη σιδερένια πόρτα του Πολυτεχνείου, ενώ στρατός και αστυνομικοί μπήκαν στο προαύλιο.
Το ζήτημα του ακριβούς αριθμού των νεκρών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και την επιχείρηση καταστολής της παραμένει ένα θέμα με έντονη πολιτική και ψυχολογική φόρτιση.
Εδώ θα σημειώσουμε συνοπτικά το τι ισχύει αναφορικά με 3 βασικά ζητήματα που ακούγονται σχετικά με το θέμα, προτού προχωρήσουμε σε μια εκτενέστερη ανάλυσή του.
Υπήρξαν νεκροί εντός του Πολυτεχνείου;
Κανένα από τα πορίσματα που έχουν εκδοθεί δεν στοιχειοθέτησε την ύπαρξη νεκρού εντός του Πολυτεχνείου.
Υπήρξαν νεκροί γύρω από το Πολυτεχνείο;
Η πλέον αξιόπιστη μελέτη έγινε από τον Λεωνίδα Καλλιβρετάκη, διευθυντή του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών το 2003. Σύμφωνα με αυτήν, στις αναταραχές που έλαβαν χώρα γύρω από το Πολυτεχνείο κατά τις μέρες της Εξέγερσης, οι ταυτοποιημένοι νεκροί ανήλθαν σε 24, οι αταυτοποίητοι σε 16, και υπήρξαν τουλάχιστον 1103 τραυματίες.
Τι αφορά η λίστα των 88 ονομάτων που διαβάζεται στην επέτειο του Πολυτεχνείου;
Η συγκεκριμένη λίστα έχει συνταχθεί κυρίως από την Προοδευτική Ένωση Μητέρων Ελλάδας (Π.Ε.Μ.Ε.), και αφορά τα θύματα ολόκληρης της επταετίας της δικτατορίας (1967-1974), όχι μόνο των περιστατικών της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τον κατάλογο λείπουν 7 άτομα που έχουν ταυτοποιηθεί με σιγουριά ως νεκροί κατά τα γεγονότα της Εξέγερσης, σύμφωνα με την έρευνα Καλλιβρετάκη.
Ας τα πάρουμε με τη σειρά
Η πρώτη επίσημη καταγραφή τον Οκτώβριο του 1974, από τον εισαγγελέα Δημήτρη Τσεβά, εντόπισε 18 επίσημους ή πλήρως βεβαιωθέντες νεκρούς και 16 άγνωστους «βασίμως προκύπτοντες». Ένα χρόνο αργότερα ο αντιεισαγγελέας εφετών Ιωάννης Ζαγκίνης έκανε λόγο για 23 νεκρούς, ενώ κατά τη διάρκεια της δίκης που ακολούθησε προστέθηκε ακόμη ένας.
Οι πρώτες δημοσιογραφικές προσπάθειες για την καταγραφή των γεγονότων μιλούσαν για 59 ή και 79 νεκρούς, με βάση τον κατάλογο Γεωργούλα.
Η πρώτη λίστα με τους καταγεγραμμένους νεκρούς της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου, όπως δόθηκε σε συνέντευξη Τύπου που διοργάνωσε ο υφυπουργός της Χούντας Σπύρος Ζουρνατζής στις 19 Νοεμβρίου 1973, από τον προϊστάμενο της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών Δημήτρη Καψάσκη. Αναφέρονται τα ονόματα των νεκρών που είχαν νεκροτομηθεί ως το απόγευμα της Κυριακής 18 Νοεμβρίου 1973.
Ο πρώτος νεκρός σύμφωνα με το πόρισμα Τσεβά, ήταν ο 17χρονος Διομήδης Κομνηνός που πέθανε από πυροβολισμό στις 16/11/1973, στη διασταύρωση των οδών Μάρνη και Αβέρωφ.
Ανεξάρτητα όμως από το τι παραδεχόταν το καθεστώς, από την πρώτη στιγμή υπήρξαν φήμες για πολύ μεγαλύτερο αριθμό θυμάτων, φήμες που ήταν προϊόν της ζοφερής ατμόσφαιρας της περιόδου εκείνης και της πλήρους ανυποληψίας των κυβερνητικών ανακοινώσεων.
Οι φήμες αυτές έκαναν λόγο για 100, 200, ακόμη και 500 νεκρούς, ομαδικούς τάφους στο νεκροταφείο Ζωγράφου και αλλού. Επίσης αναφέρονταν και σε συγκεκριμένα περιστατικά, όπως το θάνατο τουλάχιστον 3 ατόμων που συνεθλίβησαν από το άρμα μάχης που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, την εκτέλεση των εκφωνητών του ραδιοσταθμού και των τραυματιών που νοσηλεύονταν στο πρόχειρο ιατρείο, κ.τ.λ.
Συχνά στις περιγραφές αυτές αναμιγνύονταν πραγματικά γεγονότα με ανεπιβεβαίωτες εικασίες, αποτέλεσμα της σύγχυσης που επικρατούσε και της αδυναμίας ελέγχου των πληροφοριών μέσα σε συνθήκες παρανομίας του αντιδικτατορικού κινήματος αφενός, και της αχαλίνωτης καθεστωτικής τρομοκρατίας αφετέρου, με την αδιαμεσολάβητη πλέον εγκαθίδρυση της εξουσίας της Ε.Σ.Α.
Αυτές οι φήμες δεν προέρχονταν μόνο από την πλευρά του αντιδικτατορικού κινήματος. Σε συνέντευξη του στην αμερικάνικη εφημερίδα «Cincinnati Enquirer», ο ταγματάρχης Γεώργιος Σφακιανάκης, στρατιωτικός ιατρός που είχε υποβάλει την παραίτηση του μετά τα γεγονότα, έκανε λόγο «για 400 ή 500 συνολικά νεκρούς στο Πολυτεχνείο».
Μετά την μεταπολίτευση και υπό την πίεση της κοινής γνώμης, ανατέθηκε το Σεπτέμβριο του 1974 στον εισαγγελέα Δημήτριο Τσεβά, να διενεργήσει προκαταρκτική εξέταση. Όπως είδαμε, οι βάσεις της πεποίθησης για τον υψηλό αριθμό νεκρών είχαν τεθεί ήδη από την περίοδο της δικτατορίας. Αλλά η εδραίωση της συντελέστηκε στο πλαίσιο της εξέτασης Τσεβά, κυρίως μέσα από τις καταθέσεις ορισμένων ανθρώπων που έλαβαν τότε μεγάλη δημοσιότητα.
Το πόρισμα Τσεβά
Ο κατάλογος Παπαδάτου
Στις 17/11/1974, ο δημοσιογράφος Γρηγόριος Παπαδάτος υπέβαλε στον Τσεβά ένα κατάλογο 59 ονομάτων, που ισχυριζόταν ότι αντιστοιχούσαν σε νεκρούς των ημερών εκείνων. Στον κατάλογο αυτό συγκεντρώνονταν όλα σχεδόν τα ονόματα που είχαν κατά καιρούς ακουστεί μέσα στον κυκεώνα της φημολογίας επί δικτατορίας. Ο Παπαδάτος προέκυψε στη συνέχεια ότι κυκλοφορούσε στην περιοχή του Πολυτεχνείου με ταυτότητα εφέδρου αξιωματικού και ότι διατηρούσε επαφές με παρακρατικούς και βαθμοφόρους του Στρατού και της Χωροφυλακής.
Να συμπληρώσουμε το πορτραίτο του με το γεγονός ότι στο δημοψήφισμα του Δεκεμβρίου 1974 ήταν υπεύθυνος του γραφείου τύπου της «Βασιλικής Ενώσεως» και προπαγάνδιζε την ψήφο υπέρ του Κωνσταντίνου. Ο Τσεβάς διαπίστωσε, σύντομα, ότι ο κατάλογος που του παρουσίασε ο Παπαδάτος δεν ήταν αξιόπιστος, καθώς ορισμένα από τα αναφερόμενα ονόματα αφορούσαν σε τραυματίες, ενώ απουσίαζαν ονόματα αναμφισβήτητων νεκρών και γενικότερα «ουδέν ουδαμόθεν προσφέρεται προς επιβεβαίωσίν του». Ο ίδιος ο Παπαδάτος, καταθέτοντας στη δίκη του Πολυτεχνείου, δεν επέμεινε για την ακρίβεια των στοιχείων του.
Απαντώντας στην ευθεία ερώτηση «σε ποιο αριθμό ανεβάζετε εσείς τους νεκρούς του Πολυτεχνείου;», δήλωσε ότι: «με στοιχεία έχω διαπιστώσει ότι υπάρχουν 26 με 30 νεκροί. Αλλά υπολογίζω ότι είναι πολύ περισσότεροι».
Οι καταθέσεις Τσαγκουρνή
Ο επόμενος μάρτυρας που προέβη σε «συνταρακτικές αποκαλύψεις» ήταν ο Παντελής Τσαγκουρνής, ένας στρατιώτης που κατά τη διάρκεια των γεγονότων υπηρετούσε στο Πεντάγωνο. Ο Τσαγκουρνής κατέθεσε ότι είχε δει στο Επιτελείο μια αναφορά του συνταγματάρχη Ντερτιλή, βάσει της οποίας «ο μέχρι τότε αριθμός των νεκρών ήταν 423». Στην κατάθεση αυτή δόθηκε μεγάλη δημοσιότητα από έναν δημοσιογράφο που δημοσίευσε ολόκληρο βιβλίο βασιζόμενο επάνω της. Στη συνέχεια, ωστόσο, ο Π. Τσαγκουρνής ανασκεύασε τους ισχυρισμούς του, υποστηρίζοντας ότι δεν ήταν σίγουρος αν το έγγραφο «έλεγε ότι υπήρχαν 423 νεκροί ή τραυματίαι», ενώ στη δίκη ανέφερε πλέον με βεβαιότητα ότι ο αριθμός αφορούσε σε νεκρούς και τραυματίες συνολικά.
Οι «αποκαλύψεις» Πίμπα
Αιφνιδίως στις 9/10/1974, παρουσιάστηκε στον Τσεβά ο Δημήτριος Πίμπας, πρώην πράκτορας της Κ.Υ.Π., που είχε δράσει στο Πολυτεχνείο ως προβοκάτορας, ο οποίος και δήλωσε: «Οι τύψεις συνειδήσεως με οδήγησαν στο γραφείο σας, θα τα αποκαλύψω όλα», ενώ στη συνέχεια αναφέρθηκε σε «450 νεκρούς και ομαδικούς τάφους», για τους οποίους είχε, υποτίθεται, ακούσει να μιλάνε κάποιοι αξιωματικοί στην Κ.Υ.Π.
Οι αναφορές του Πίμπα για ομαδικούς τάφους έδωσαν την αφορμή στον τότε δήμαρχο Ζωγράφου, Δημήτρη Μπέη, να προτείνει την ανασκαφή της βορειοανατολικής πλευράς του νεκροταφείου, προκειμένου να ανακαλυφθούν οι νεκροί του Πολυτεχνείου. Ποτέ δεν ανακοινώθηκαν αποτελέσματα. Στο μεταξύ, ο Πίμπας βρέθηκε ο ίδιος κατηγορούμενος για τη δράση του στο Πολυτεχνείο και στην απολογία του δεν αναφέρθηκε πλέον καθόλου σε νεκρούς και ομαδικούς τάφους, αρκούμενος στη δικαιολόγηση της προσωπικής του εμπλοκής.
Τα συμπεράσματα του πορίσματος Τσεβά
Στο πόρισμα του (14/10/1974), ο εισαγγελέας Δ. Τσεβάς σημείωνε εισαγωγικά ότι:
«Βαρύς υπήρξεν ο φόρος του αίματος εις νεκρούς και τραυματίας ο καταβληθείς δια την καταστολήν της εξεγέρσεως του Πολυτεχνείου. Και των µεν τραυματιών τον αριθμόν, ήγγισε, µετά βεβαιότητας µάλλον, η έρευνα.
Ανεξιχνίαστος, όµως, παραμένει εισέτι ο ακριβής αριθμός των νεκρών. Σύντοµοι κατεβλήθησαν προς την κατεύθυνσιν ταύτην προσπάθιαι και πέραν των αµέσως ή εµµέσως περιερχοµένων εις γνώσιν µου έκκλησις δια του Τύπου δηµοσία διετυπώθη, όπως καταγγελθώσιν ή αναφερθώσι περιπτώσεις θανάτων ή και εξαφανίσεων ατόµων συνεπεία των γεγονότων του Πολυτεχνείου.
Και είναι αληθές ότι ουδέν περιοτατικόν κατηγγέλθη. ∆εν αντλείται, όµως εντεύθεν απόδειξις περίν ανυπαρξίας τοιούτων. Διότι κατά τη διαδρομήν της ερεύνης εβεβαιώθησαν ή και απλώς επιθανολογήθησαν περιστατικά εδραιούντα παρ’ εμοί την πεποίθησιν ότι οι νεκροί εκ των γεγονότων του Πολυτεχνείου υπήρξαν περισσότεροι των επισήμως ανακοινωθέντων. ∆ι’ ο και κατανοώ τα ελατήρια της σιωπής των παθόντων.»
Ο Τσεβάς εκτιμούσε ότι ο αριθμός των νεκρών μπορεί να φθάνει τους 34 (18 επώνυμους και 16 ανώνυμους), τους οποίους διέκρινε σε τρεις κατηγορίες:
α) Επισήμως ανακοινωθέντες νεκροί, στους οποίους περιλάμβανε τους γνωστούς 15. β) Νεκροί πλήρως βεβαιωθέντες, στους οποίους περιλάμβανε άλλους 3. γ) Νεκροί βασίμως προκύπτοντες, στους οποίους συγκατέλεξε 16 ανώνυμους νεκρούς, για τους οποίους υπήρξαν επώνυμες καταθέσεις. Σε αυτούς συγκαταλέγονται 10 που προέκυψε ότι διακομίστηκαν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, χωρίς να καταχωρηθούν επισήμως.
Καταμέτρησε επίσης 1013 πολίτες και 61 αστυνομικούς ως τραυματίες.
Ένα χρόνο αργότερα, ο αντιεισαγγελέας εφετών Ιωάννης Ζαγκίνης έκανε λόγο για 23 νεκρούς, ενώ κατά τη διάρκεια της δίκης για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, προστίθεται ένας ακόμη νεκρός. Οι πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου δικαιολογούν ως ένα βαθμό τη σύγχυση, λόγω του κλίματος των ημερών εκείνων, που ουσιαστικά δεν επέτρεπε την πραγματοποίηση επιστημονικών ερευνών.
Η μελέτη Καλλιβρετάκη (Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών)
Σε αυτήν αναπαρίστανται οπτικά οι κινήσεις των μονάδων καταστολής και οι επώνυμοι νεκροί των περιστατικών.
Οι 24 επώνυμοι νεκροί, αναλυτικά (πατήστε για αναδίπλωση της λίστας)
Συνολικά, όπως σημειώνεται στο βιβλίο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών όπου συμμετείχε ο κος Καλλιβρετάκης, η κατάληψη είχε διάρκεια 56 ωρών. Υπήρξαν περίπου 5.000 διαδηλωτές μέσα στο Ίδρυμα, 10.000 στην άμεση περίμετρο και 100.000 σε διάσπαρτες διαδηλώσεις. Συνολικά έγιναν 2.000 συλλήψεις, 40 φόνοι (24 ταυτοποιημένοι και 16 αταυτοποίητοι), 128 απόπειρες ανθρωποκτονίας, 1.103 τραυματισμοί πολιτών και 61 τραυματισμοί αστυνομικών. Τέλος, οι αστυνομικοί χρησιμοποίησαν περίπου 24.000 φυσίγγια, η φρουρά του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης έριξε 2.192 φυσίγγια και οι στρατιώτες 300.000 φυσίγγια.
Κλείνουμε με δύο χαρακτηριστικά περιστατικά των γεγονότων
• Ο Μιχάλης Μυρογιάννης, ηλεκτρολόγος από τη Μυτιλήνη, ήταν μόλις 20 χρόνων όταν πυροβολήθηκε το μεσημέρι της 18ης Νοεμβρίου του 1973 στο κεφάλι, στη συμβολή των οδών Πατησίων και Στουρνάρη.
«Μιχαήλ Δημητρίου Μυρογιάννης, ετών 20. Εφονεύθη εις την διασταύρωσιν των οδών Πατησίων και Στουρνάρα περί ώραν 13.30 ́ της 18.11.73, βληθείς δια περιστρόφου εις την κεφαλήν…» (πόρισμα Τσεβά).
Ο Αγριτέλλης, οδηγός του Ν. Ντερτιλή, υποστήριξε σε μεταγενέστερη κατάθεσή του πως ο ανώτερος του όχι μόνο πυροβόλησε και σκότωσε τον Μυρογιάννη, αλλά του είπε μετά: “Με παραδέχεσαι ρε; Σαράντα πέντε χρονών άνθρωπος και με τη μία στο κεφάλι!”
• Ο κ. Θεοδωράς είναι ο πατέρας του μικρότερου ηλικιακά νεκρού εκείνης της ημέρας. Στις 17 Νοεμβρίου του 1973, στις 13.00 το μεσημέρι στη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, έχανε το 5χρονο παιδί του το οποίο έπεφτε νεκρό με μια σφαίρα στο κεφάλι. Όπως διηγείται στο news247:
«Στον Άγιο Θεράποντα είχαν στήσει πολυβόλο και έριξαν προς την πλατεία Γαρδένια, μέρα μεσημέρι, Σάββατο, από εκεί που περνούσε η γυναίκα και το 5χρονο παιδί μου. Έκανα μήνυση από την επόμενη μέρα και δέκα χρόνια περνούσα από ανακρίσεις, καταθέσεις και δικαστήρια. Οι εφημερίδες έγραψαν πως το παιδί ήταν στο μπαλκόνι. Ήταν όμως στην πλατεία, 50 μέτρα από το σπίτι μας. Επικεφαλής της επιχείρισης ήταν ο ίλαρχος Σπυρίδωνας Σταθάκης. Ο μικρός Δημήτρης μου εξετάστηκε από ιατροδικαστή. Ένας εισαγγελέας πέρασε από εκεί και έφυγε. Έγραψαν πως σκοτώθηκε από πτώση και πως είχε κατάγματα. Ένας πολίτης βρήκε το θάρρος και πήγε το παιδί στον ιατροδικαστή και η τελική γνωμάτευση όμως ανέφερε πως είχε σκοτωθεί από πυροβόλο όπλο».
Εδώ θα θέλαμε να σημειώσουμε πως, το γεγονός ότι δεν υπήρξαν νεκροί εντός του Πολυτεχνείου, σε καμία περίπτωση δεν μειώνει τη σημασία της κινητοποίησης των φοιτητών αλλά και του απλού λαού που κατέβηκε στους δρόμους, στην προσπάθεια ανατροπής του φασιστικού καθεστώτος.
«Η μετανάστευση είναι
το μέσο για τη διαιώνιση της σκλαβιάς.....Ο Σοσιαλισμός αντιπαθεί την
ελεημοσύνη για την ταπείνωση στην οποία
υποβάλλουν τα άτομα που έχουν ανάγκη και γιατί ενσταλάζουνε μέσα τους το μίσος.
Και επιπλέον, γιατί σε μια χώρα όπου υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη οι
ελεημοσύνες είναι περιττές. Και όσοι αρέσκονται στο ρόλο του καλού Σαμαρείτη,
ας μην ξεχνούν ότι δε θα υπήρχαν καλοί Σαμαρείτες, αν δεν υπήρχαν ληστές. Οι
σωτήρες και οι ελευθερωτές ίσως είναι λαμπροί για μυθιστορήματα και
αγιογραφίες, μια όμως που δεν είναι δυνατόν να υπάρχουνε χωρίς αμαρτωλούς και
θύματα, είναι κακά κοινωνικά συμπτώματα...».Τάδε έφη Κάρλ Μάρξ όπως και ανάλογες διακηρύξεις της
Σοσιαλιστικούς διεθνούς. Τότε που ο Σοσιαλισμός δεν είχε μαγαριστεί από
πολυπολιτισμικούς κοσμοπολίτες ή εν συγχύσει τελούντες αριστερούς. Οι οποίοι
έχουν λησμονήσει ότι, η ελεημοσύνη και η
φιλανθρωπία είναι υποπροϊόν των νεοφιλελεύθερων, πολυπολιτισμικών κοσμοθεωριών
και δε συνάδει με την πραγματική
αριστερά. «Η φιλανθρωπία
σκοτώνει την κοινωνία έχει πει ο Λένιν». Και αυτό γιατί προφανώς αποτελεί
μια βαλβίδα εκτόνωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας από τη φτώχεια και τη δυστυχία.
Τόσο απλά και αυτονόητα αλλά ξεχασμένα από λίγους αλλά πολλαπλάσια
φωνασκούντες κοσμοπολίτες αριστερούς,
που ακούγονται δυνατά, αφού το σύστημα αρέσκεται σε τέτοιες φωνές που βολεύουν τις επιδιώξεις
του. Οι κοσμοπολίτες αριστεροί, εθνομηδενιστές
όντες, αποστρέφονται την έννοια της πατρίδας και συγχέουν τον Μαρξιστικό
διεθνισμό με την παγκοσμιοποίηση του Τζώρτζ Σόρος και των κορακιών του διεθνούς
χρηματιστηριακού καζίνου-καπιταλισμού.
Η φιλανθρωπική
προσέγγιση της παράνομης μετανάστευσης, φυσικά και δε λύνει το πρόβλημα της
παγκόσμιας φτώχειας και άνισης κατανομής του πλούτου. Στην πραγματικότητα, μέσω
της φιλανθρωπίας των ιδιωτών, κερδισμένη είναι η παγκοσμιοποίηση των αγορών ως μιας
μηχανής του κιμά των εθνών και των λαών. Όπως και το τεράστιο κύκλωμα των δουλεμπόρων και των
συνεργατών τους, που τουλάχιστον στη χώρα μας, εισπράττει ετησίως πάνω από 6-7
δις ευρώ, σε μαύρο χρήμα φυσικά. Και
είναι τουλάχιστον φαιδρό να πιστεύει κανείς ότι η «Ψωροκώσταινα» Ελλάδα, θα
λύσει το πρόβλημα του 1 δις. ατόμων που σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, λιμοκτονούν
πάνω στη γη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και
ορισμένοι φορείς της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, σε αντίθεση με το Άρδην του
Καραμπελιά, τους Τροτσκιστές της 4ης Διεθνούς και ορισμένους άλλους
πατριώτες αριστερούς, πιστεύουν πως θα ριζοστικοποιήσουν,
θα επηρεάσουν πολιτικά και ιδεολογικά τις μάζες των
μουσουλμάνων μεταναστών, προς την
κατεύθυνση της δικής τους αριστερόστροφης ιδεολογίας Κάνουν τεράστιο λάθος. Η μουσουλμανική
θρησκεία είναι τόσο ισχυρή -και μπράβο της- που καμιά άλλη ιδεολογικοπολιτική
θεώρηση δεν είναι σε θέση να την υπερκεράσει. Ο Ισλαμισμός δεν είναι μόνο
θρησκεία, είναι τρόπος ζωής, πολιτικής και πολιτισμικής στάσης, με ακραίες αλλά
συνήθεις εκφάνσεις του, τον επιθετικό εξτρεμισμό και τρομοκρατία, το φανατισμό και οπισθοδρομικές αντιλήψεις όπως η υποτιμητική θέση των γυναικών, η μπούργκα, η μαντίλα και όχι μόνο.
Οι μάζες των μουσουλμάνων μεταναστών υπό την ηγεσία
φανατικών στοιχείων, σε αντίθεση με τους προερχόμενους από χώρες του πρώην
ανατολικού μπλοκ, θα μεταβληθούν στους
μεγαλύτερους πολέμιούς της αριστεράς
αύριο, όταν πληθύνουν, όταν νοιώσουν αρκούντως ισχυροί και αποκτήσουν τους
φυσικούς τους ηγέτες. Όπως γίνεται παντού όπου υπάρχουν ανάλογα ιστορικά δεδομένα. Και το χειρότερο. Θα
καταστρέψουν τον αυτόχθονα πολιτισμό, μετατρέποντας χώρες όπως η Ελλάδα σε μουσουλμανικά
προτεκτοράτα. Και επιβεβαιώνοντας τη ρήση Οζάλ πως «δε χρειάζεται να κάνουμε πόλεμο
με τους Έλληνες, αφού αρκεί να τους στείλουμε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες
μουσουλμάνους και να τελειώνουμε μαζί τους».
Τον τελευταίο χρόνο,ύστερα από το ανοιχτό προσκλητήριο της
φιλάνθρωπης κυβερνώσας αριστεράς, με την αφωνία της δεξιάς και τη συνηγορία του ξενοκίνητης κατεστημένου της τηλεοπτικής δικτατορίας στη χώρα μας, εισβάλλουν μαζικά τεράστιες ορδές μουσουλμάνων
μεταναστών, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν είναι πραγματικοί πολιτικοί πρόσφυγες.
Η Γερμανία αφού διάλεξε την αφρόκρεμα των προσφύγων, κυρίως Σύριους μορφωμένους
και εξειδικευμένους τεχνίτες,κατάργησε μονομερώς το Δουβλίνο ΙΙ, τη συνθήκη
Σέγκεν και στέλνει πίσω στη χωματερή της χώρας μας, τεράστιες μάζες μουσουλμάνων,
που σύντομα, μαζί με τους εδώ εγκατεστημένους, θα γίνουν πλειοψηφία στη
χώρα μας.
Την ίδια ώρα τα δικά μας
παιδιά φεύγουν μαζικά στο εξωτερικό επιδεινώνοντας την πληθυσμιακή ανιισορροπία σε
βάρος των ελληνογενών. Αν δεν αλλάξει κάτι ριζικά και άμεσα, σε πέντε, δέκα,
δεκαπέντε χρόνια, η Ελλάδα θα έχει μεταβληθεί σε μουσουλμανική χώρα. Η μπούργκα
πολύ δύσκολα θα ταιριάζει στις φιλάνθρωπες αριστερόφρωνες φίλες μας και
ειδικότερα στην κυρία Τασία που τους λατρεύει. Με την οποία, περίπου συμφωνεί ο
πολυπολιτισμικός πρόεδρός μας, ο κύριος Προκόπης Παυλόπουλο, ο οποίος κάνει
επίδειξη «δεξιάς» φιλανθρωπίας λέγοντας ότι : «η ανθρωπιά δεν έχει σύνορα»!
Η επερχόμενη Βοσνιοποίηση-
Λιβανοποίηση της χώρας, αποτελεί ύπουλο εποικισμό, ανιστόρητη και παρανοϊκή ανατροπή της εθνολογικής της σύνθεσης, καταπάτηση των
εργασιακών κατακτήσεων, προπομπό εμφύλιων συγκρούσεων, καταστροφών,
φυλετικού μίσους, κλιμάκωσης του ρατσισμού, των δεξιών ανακλαστικών των
«ιθαγενών» και ενδυνάμωση του «αυγού του φιδιού». Χαμένοι είναι η ιστορική
συνέχεια της χώρας ύστερα από 2.500 χρόνια, αυτή η ίδια η ύπαρξή της, οι έλληνες αλλά και οι νόμιμοι αλλοδαποί
εργαζόμενοι, όπως και η αριστερή
ιδεολογία και πολιτική παρουσία.
Κερδισμένοι οι διπλανοί μας Πασάδες και ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός, που σήμερα
στοχεύει στην ισοπέδωση των εθνικών αναχωμάτων, χρησιμοποιώντας ως
Δούρειους ίππους, το παμπάλαιο δόγμα του 'διαίρει και βασίλευαι" και προκεχωρημένες καταστάσεις αναταραχών και πολέμων απανταχού γης.
Οι νόμιμοι μετανάστες που έχουν εισέλθει και εισέρχονται στη χώρα σε λογικά
αριθμητικά μεγέθη και έχουν αφομοιωτικά χαρακτηριστικά, μέχρι τώρα εντάσσονται
ομαλά στον κοινωνικό ιστό της και δεν αποτελούν μείζων πρόβλημα. Παρ’ όλα
τα όποια προβλήματα, έχουν συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη και τη δημογραφική
της ανόρθωση. Όμως, οι εκατοντάδες
χιλιάδες ή και εκατομμύρια υπεργεννητικοί,
μη αφομοιώσιμοι μουσουλμάνοι μετανάστες που εισβάλλουν μέσα από τα άθλια δουλεμπορικά
κυκλώματα, υπό την αιγίδα του επίσημου Τουρκικού κράτους και την ανοχή ή και
συμμετοχή ημέτερων μη-κυβερνητικών οργανώσεων, «ανθρωπιστών» «οικονομιστών» και
αφελών, είναι ένα τεράστιο ανεξέλεγκτο μέγεθος για να ενταχθεί ομαλά στη γερασμένη
και υπογεννητική Ελλάδα.υπενθυμίζεται ότι σήμερα, η ελληνίδα μητέρα γεννά κατά μέσο όρο περίπου ένα παιδί, έναντι πέντε της μουσουλμάνας.
Το μέλλον της χώρας είναι πολύ ζοφερό, αν αυτή την τραγική και ρεαλιστική αλήθεια δεν την αντιληφθούν πρώτοι απ’
όλους εκείνοι που μπορούν να σκέφτονται
πολιτικά : οι εχέφρονες αριστεροί και οι μη ακραίοι πατριώτες δημοκράτες.
Εκείνο που απαιτείται
άμεσα, είναι η αναστολή ή και κατάργηση του Δουβλίνο ΙΙ και της Συνθήκης
Σέγκεν, η προστασία των συνόρων από τους μουσουλμάνους εισβολείς, η δημιουργία
αξιοπρεπών κέντρων προσωρινής φιλοξενίας και η επαναπροώθηση τους στις χώρες τους, η αμείλικτη πάταξη των δουλεμπορικών κυκλωμάτων
και των συνεργατών τους με έλεγχο των συνεργαζόμενων χρυσοκάνθαρων Μ.Κ.Ο., η διευκόλυνση
της επιλεκτικής υποδοχής αφομοιώσιμων μεταναστών με κοινά πολιτισμικά
χαρακτηριστικά με τη χώρα μας και η χορήγηση πολιτικού ασύλου στους
πραγματικούς και όχι στους κατά δήλωσή τους πολιτικούς πρόσφυγες.
Ένας νεαρός κύριος συναντά έναν ηλικιωμένο. -Με θυμάστε; -Όχι. -Υπήρξα μαθητής σας. -Τι κάνεις; Με τι ασχολείσαι; -Έγινα κι εγώ καθηγητής. -Κρίνεις ότι είσαι καλός στη δουλειά σου; -Η αλήθεια είναι πως ναι. Εσείς με εμπνεύσατε και ήθελα να σας μοιάσω.
Περίεργος ο ηλικιωμένος κύριος, ρωτά να μάθει τι του έμεινε στο μυαλό και τον ενέπνευσε σε τέτοιο βαθμό ώστε να θέλει να γίνει κι ο ίδιος καθηγητής. Και ο νεαρός του διηγείται την ακόλουθη ιστορία.
-Κάποια μέρα ένας συμμαθητής μου – που ήταν και φίλος μου – ήλθε στην τάξη και μου έδειξε ένα πανέμορφο καινούργιο ρολόι που είχε στην τσέπη του. Δεν άντεξα στον πειρασμό και κάποια στιγμή του το έκλεψα. Σε λίγο, αντιλήφθηκε ότι το ρολόι έλειπε από την τσέπη του και αμέσως ενημέρωσε τον καθηγητή που μας δίδασκε εκείνη την στιγμή στην τάξη, που ήσασταν εσείς. Εσείς, λοιπόν, απευθυνθήκατε στην τάξη και είπατε: - Το ρολόι κάποιου συμμαθητή σας εκλάπη κατά την διάρκεια του τρέχοντος μαθήματος. Όποιος το έκλεψε, παρακαλώ να το επιστρέψει αμέσως. -Ντράπηκα τόσο πολύ την ταπείνωση μπροστά στους συμμαθητές μου, που δεν τόλμησα να αποκαλυφθώ. Έπειτα εσείς κλείσατε την πόρτα, μας είπατε όλους να σταθούμε όρθιοι και ότι θα ψάχνατε τις τσέπες όλων μας μέχρι να το βρείτε. Αλλά θέσατε και μια προϋπόθεση. Ότι έπρεπε να έχουμε όλοι μας τα μάτια μας κλειστά για να μην δούμε τον ένοχο. Έτσι και συνέβη. Όταν φτάσατε σε μένα, το βρήκατε στην τσέπη μου και το πήρατε. Όμως συνεχίσατε το ψάξιμο στις τσέπες όλων και όταν τελειώσατε, μας είπατε «Και τώρα, μπορείτε να ανοίξετε τα μάτια σας όλοι. Το ρολόι βρέθηκε!» Δεν αναφέρατε ποτέ το όνομά μου στην τάξη και ούτε μου σχολιάσατε ποτέ το περιστατικό σε προσωπικό επίπεδο. Περίμενα να με επιπλήξετε και να μου κάνετε κατήχηση, αλλά τίποτε από αυτά δεν συνέβη. Εκείνη την ημέρα σώσατε την αξιοπρέπειά μου για πάντα. Εκείνη ήταν η πιο ντροπιαστική μέρα της ζωής μου όλης και μου δώσατε με τον τρόπο σας ένα ηχηρό μάθημα. Θυμηθήκατε τώρα το περιστατικό κ. Καθηγητά; -Ναι, ακούγοντάς σε, τα θυμήθηκα όλα. Αλλά υπάρχει κάτι που δεν θυμάμαι και αυτό είσαι εσύ, γιατί κι εγώ είχα τα μάτια μου κλειστά όταν σας έψαχνα όλους!!!
ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ: Αν πρέπει να ταπεινώσεις κάποιον μπροστά στα μάτια όλων των συμμαθητών του για να τον συνετίσεις, τότε όχι μόνον δεν λέγεσαι εκπαιδευτικός, απλά, δεν είσαι. Τέτοιοι καθηγητές χαράζουν ψυχές και μένουν ανεξίτηλα χαραγμένοι στη μνήμη των μαθητών.
Οι πρώτοι πρόσφυγες φτάνουν στη Δυτική Ελλάδα, στο πλαίσιο του σχεδίου της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση του προσφυγικού ζητήματος και τον διασκορπισμό τους, προκειμένου να αποσυμφορηθούν τα νησιά από το κύμα της προσφυγικής ροής που συνεχίζεται και έχει κατακλύσει τις αντίστοιχες δομές. Σύμφωνα με πληροφορίες οι πρώτοι πρόσφυγες πρόκειται να πάνε στην Ιερά Μονή Πορετσού στα σύνορα της ορεινής Αχαΐας και της Ηλείας, κοντά στο χωριό Αγράμπελα.
Όπως αναφέρουν μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής που ζουν κοντά στη Μονή, πρόκειται για γυναικόπαιδα και οικογένειες που προέρχονται κυρίως από τη Συρία και έχουν χαρακτηριστεί πρόσφυγες, διαθέτοντας τα αντίστοιχα χαρτιά.
Ήδη τις τελευταίες ημέρες παρατηρείται μια κινητοποίηση για τις προετοιμασίες για την υποδοχή τους, ενώ σύμφωνα με έγκυρες πηγές ψάχνουν δύο μαγείρισσες και έναν δάσκαλο για τα μαθήματα που είναι να κάνουν τα μικρά παιδιά των προσφυγικών οικογενειών που πρόκειται να έρθουν.Το σχολείο του χωριού των Αγράμπελων θα πρέπει να αναφέρουμε ότι είναι εδώ και αρκετά χρόνια κλειστό. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι οι πρόσφυγες θα φτάσουν κάτω από άκρα μυστικότητα και θα φιλοξενηθούν για όσο διάστημα χρειαστεί στην Ιερά Μονή Πορετσού.
Αυτό που αξίζει να σημειωθεί και προφανώς θα έχει παίξει τον ρόλο τον στην επιλογή της από τους αρμοδίους είναι ότι η μονή αυτή τη στιγμή δεν έχει μοναχούς, καθώς τα τελευταία χρόνια είναι κλειστή.Η Μονή ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη της Ηλείας, έχει ιστορικό χαρακτήρα και αποτελεί σημείο αναφοράς για την περιοχή και τους κατοίκους της, ενώ πρόσφατα ήταν να ανακαινιστεί μετά από προσφορά που έγινε από επιχειρηματία που θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του.Ο αριθμός των προσφύγων που πρόκειται να φιλοξενηθούν στην Ιερά Μονή Πορετσού, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, δεν ξεπερνά τα 50 με 60 άτομα.Επίσης τον Πύργο, στην Μαθητική Εστία της "Αγίας Φιλοθέης", στον τελευταίο όροφο, θα φιλοξενηθούν μονογονεϊκές οικογένειες προσφύγων.Θα φιλοξενηθούν στον τελευταίο όροφο λίγα άτομα, χωρίς να έχουν δικαίωμα εξόδου από το χώρο.Παρόμοια διαδικασία θα υπάρξει και για κάποια άλλα χωριά, ξενοδοχεία και μονές της περιοχής, κοντά στα Καλάβρυτα, αλλά και στα σύνορα της Αχαΐας και της Ηλείας, μέσα στο επόμενο διάστημα.Επίσης σε δύο ξενοδοχεία του Νομού Ηλείας εκ των οποίων το ένα στον Δήμο Πύργου.
Ανεξέλεγκτη η κατάσταση στο προσφυγικό με την κυβέρνηση να μην μπορεί να την διαχειριστεί σωστά. Ο δήμαρχος της Κω Θ. Νικηταράς μαζί με δεκάδες κατοίκους και τα μηχανήματα του δήμου έστησε μπλόκο αργά χθες το βράδυ στο λιμάνι εμποδίζοντας 77 πρόσφυγες που μεταφέρονταν με πλοίο της γραμμής από το Καστελόριζο και τη Ρόδο να αποβιβαστούν στο νησί.
Το πλοίο έφθασε στην Κω στη 01:00, αλλά μετά το μπλόκο των κατοίκων με επικεφαλής τον δήμαρχο του νησιού οι πρόσφυγες δεν αποβιβάστηκαν. Μόνο δύο από τους 77 κατέβηκαν από το πλοίο, οι οποίοι είχαν ταυτοποιηθεί το προηγούμενο διάστημα ότι βρίσκονταν στην Κω, αλλά έφυγαν από το νησί. Ο δήμαρχος με ανάρτησή του στα social media δήλωσε ότι ζητά άμεση αποσυμφόρηση του νησιού από πρόσφυγες και μετανάστες και ξεκαθάρισε ότι δεν θα επιτραπεί η μεταφορά άλλων από άλλα νησιά στην Κω. Παράλληλα, ζητά ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης για όσους βρίσκονται στο νησί.
Τον Ιούλιο του 2015 επετεύχθη στη Βιέννη ιστορική συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν μεταξύ των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Κίνας, των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, προχώρησαν μαζί με την κυβέρνηση της Τεχεράνης στη σύναψη της συμφωνίας που φαίνεται να είναι το ίδιο κερδοφόρα και ικανοποιητική για όλα τα συμβαλλόμενα μέρη. Στο πλαίσιο της συμφωνίας, το Ιράν συμφώνησε να μειώσει τον εμπλουτισμό του ουρανίου που διαθέτει, και να μην κατασκευάσει πυρηνικά όπλα, καθώς οι πυρηνικές εγκαταστάσεις του θα χρησιμοποιούνταν μόνο για την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας. Σε αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ και οι υπόλοιπες δυνάμεις υποσχέθηκαν να άρουν σταδιακά τις κυρώσεις που είχαν επιβάλλει στη χώρα.
Ολόκληρη η Διεθνής Κοινότητα ,πλην της Σαουδικής Αραβίας και του Ισραήλ, δήλωσε ικανοποιημένη με τους όρους της Συμφωνίας καθώς σηματοδοτείται ακόμη ένα κεφάλαιο στην επιδίωξη για έναν ακόμη πιο ασφαλή, εποικοδομητικό και ελπιδοφόρο κόσμο. Ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, χαρακτήρισε με μεγάλο ενθουσιασμό τη σύναψη της συμφωνίας της Βιέννης ως «έναν θρίαμβο, μία μεγάλη ευκαιρία που δεν έπρεπε να πάει χαμένη». Οι ΗΠΑ και οι υπόλοιπες μεγάλες δυνάμεις κατάφεραν να γεφυρώσουν το χάσμα μεταξύ των δύο πλευρών, Ιράν και Δύσης, που τις χώριζε για μεγάλο χρονικό διάστημα η αντιπαλότητα και η έλλειψη εμπιστοσύνης, αναχαιτίζοντας την δυναμική του Ιράν για δημιουργία πυρηνικών όπλων και καθιστώντας πιο ασφαλείς τις ΗΠΑ και τον υπόλοιπο κόσμο.
Φτάνοντας στο σήμερα, ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ, υπέγραψε διάταγμα στις 8 Μαΐου του 2018, και ανακοίνωσε την μονομερή αποχώρηση της χώρας από την συμφωνία για το Πυρηνικό Πρόγραμμα του Ιράν και την επαναφορά των κυρώσεων που είχε άρει τότε ο προκάτοχος του, Μπαράκ Ομπάμα. Ο ίδιος δήλωσε ευθαρσώς πως υπονομεύει τα αμερικανικά συμφέροντα και θεωρεί την ιρανική πλευρά πλήρως αναξιόπιστη, καθώς δεν τήρησε ποτέ τις υποχρεώσεις της, και εξακολουθεί να προμηθεύεται και να παράγει εμπλουτισμένο ουράνιο για την κατασκευή πυρηνικών όπλων. Ανέφερε μάλιστα, ότι ευθύνεται για την ενίσχυση και τη χρηματοδότηση τρομοκρατικών οργανώσεων, όπως οι Ταλιμπάν, η Αλ-Κάιντα, η Χαμάς και η Χεζμπολάχ, ενώ στο παρελθόν έχουν πληγεί πολλές φορές Αμερικανοί στρατιώτες.
Ο πρόεδρος Τράμπ κάνει λόγο για μία «κούρσα πυρηνικών» στη Μ. Ανατολή και όπως ο ίδιος δήλωσε, «οι ΗΠΑ δεν θα είναι πλέον «όμηρος» σε ένα πυρηνικό εκβιασμό. Δεν θα επιτρέψουμε σε ένα καθεστώς να έχει τα πιο θανατηφόρα όπλα. Κυρώσεις θα επιβληθούν και σε οποιαδήποτε χώρα βοηθάει το Ιράν στην αναζήτησή του για την απόκτηση πυρηνικών». Συμπληρωματικά, οι υπόλοιπες εγγυήτριες δυνάμεις της Συμφωνίας αντέδρασαν αρνητικά, όπως και η ΕΕ συνολικά αλλά και ο ΟΗΕ. Η μόνη που φάνηκε να πανηγυρίζει ήταν η Σαουδική Αραβία, ο στενότερος σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, η οποία διεξάγει μια αιματηρότατη επέμβαση στην Υεμένη, εναντίον των ανταρτών Χούθι που υποστηρίζονται από το Ιράν.
Παράλληλα, ο Ιρανός πρόεδρος Ροχανί και ο Ιρανός υπουργός εξωτερικών Ζαρίφ, δομούσαν τη δική τους απάντηση στην αποχώρηση των ΗΠΑ από την συμφωνία. Χαρακτήρισαν την πρωτοβουλία του Αμερικανού προέδρου ως παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και ακριβώς ένα χρόνο μετά την κίνηση αυτή, 8/5/2019, το Ιράν ανακοίνωσε ότι είναι διατεθειμένο να συνεχίσει την τήρηση της Συμφωνίας σταματώντας ωστόσο την εφαρμογή κάποιων δεσμεύσεων που προβλέπονται, ως αντίδραση στην αποχώρηση και την αποτυχία -ή όπως την χαρακτήρισαν οι ίδιοι απροθυμία- των άλλων ηγετών να του παρέχουν οικονομικά κίνητρα. Η ιρανική κυβέρνηση δεν διαμήνυσε ολοκληρωτικό τέλος της Συμφωνίας αλλά έδωσε τελεσίγραφο στην Ευρώπη πως σε διάστημα 60 ημερών, είτε ακολουθεί την κυβέρνηση Τράμπ, είτε ξεκινά ξανά τις εισαγωγές πετρελαίου για να διασώσει την Συμφωνία, παραβιάζοντας κατ’αυτόν τον τρόπο τις αμερικανικές κυρώσεις κατά της Τεχεράνης.
Εν κατακλείδι, η πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας Τερέζα Μέι, ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν και η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, εξέφρασαν τις ανησυχίες τους, γιατί η Συμφωνία καταρρέει περαιτέρω υπό την πίεση των κυρώσεων που επέβαλαν οι ΗΠΑ και μετά την απόφαση του Ιράν να μην εφαρμόζει πλέον βασικές διατάξεις της Συμφωνίας. Πρέπει όλοι να ενεργήσουν με υπευθυνότητα και να αναζητηθεί ένα μονοπάτι, για να σταματήσει την κλιμάκωση των εντάσεων δείχνοντας καλή θέληση από όλες τις πλευρές. Βεβαίως, αν παραμείνει σε ισχύ η συμφωνία χωρίς τις ΗΠΑ και το Ιράν δεν υποστεί τεράστιο πλήγμα με τις αμερικανικές κυρώσεις, τότε το μόνο που θα έχει καταφέρει ο Τραμπ είναι μια ηχηρή αποχώρηση από το τραπέζι, χωρίς να έχει πετύχει κάτι σπουδαίο.
Μαριάννα Πλιακοστάμου
Γεννήθηκε το 1999 στην Λιβαδειά και μετακόμισε αργότερα στην Αθήνα για τις σπουδές τις στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Γνωρίζει άπταιστα γαλλικα, αγγλικά και αρκετά καλά κινέζικα και συμμετέχει σε προσομοιώσεις διεθνών οργανισμών. Ενδιαφέρεται για θέματα διεθνούς φύσεως και ειδικότερα για στρατηγική και διεθνείς σχέσεις, τα οποία ελπίζει σύντομα να αποτελέσουν και το αντικείμενο των μεταπτυχιακών της σπουδών.
